Περιγραφή Μαθημάτων

ΥΓΕΙΑ-ΑΡΡΩΣΤΙΑ (ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ: ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΟΥΝΤΑΣ). Κύριος σκοπός του μαθήματος είναι να αποκτήσουν οι σπουδαστές βαθιά γνώση των τρόπων με τους οποίους ο πολιτισμός, το κοινωνικό-οικονομικό υπόβαθρο, η συμπεριφορά, η υγεία και η αρρώστια αλληλοσυνδέονται. Προσπάθεια του μαθήματος είναι να υιοθετηθεί το κοινωνιο-οικολογικό μοντέλο αντίληψης για την υγεία και τη ζωή. ΕΝΟΤΗΤΕΣ: Τι είναι υγεία: Ιστορική εξέλιξη-Σύγχρονες προσεγγίσεις, ο ορισμός του ΠΟΥ-Η θετική υγεία, ο ολιστικός προσδιορισμός της υγείας – Τι είναι αρρώστια: Νόσος/ αρρώστια/ ασθένεια – Ιστορία της αρρώστιας-Αιτιολογία της αρρώστιας, φυσική επιλογή και αρρώστια- Περιβάλλον και υγεία: Μοντέλα περιβάλλοντος & υγείας- Η επίδραση του φυσικού περιβάλλοντος – Η επίδραση του δομημένου περιβάλλοντος -Κοινωνία και υγεία: Κοινωνικές ανισότητες στην υγεία – Η επίδραση των κοινωνικών παραγόντων – Η επίδραση της οικονομίας -Εργασία & Υγεία: Το εργασιακό περιβάλλον, το εργατικό ατύχημα-Τα επαγγελματικά νοσήματα, το εργασιακό στρες – Οι επιπτώσεις της ανεργίας -Ο ρόλος των Υπηρεσιών Υγείας: Ιατρογενής νοσηρότητα –Προκλητή ζήτηση– Το βιοϊατρικό μοντέλο -Πολιτισμός και Υγεία: Η πρόκληση της αρρώστιας- Η αντιμετώπιση της αρρώστιας & του πόνου – Υγεία και αρχαίος ελληνικός πολιτισμός -Η υγεία σήμερα: Δείκτες υγείας στον κόσμο – Στην Ευρώπη –Στην Ελλάδα – Ποιότητα Ζωής και Ποιότητα Ζωής σχετιζόμενη με την Υγεία.

ΚΟΙΝΩΝΙΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΥΓΕΙΑΣ (ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ: ΔΗΜΟΣΘΕΝΗΣ ΑΓΡΑΦΙΩΤΗΣ, ΔΙΔΑΣΚΟΝΤΕΣ: ΧΡΥΣΟΒΑΛΑΝΤΗΣ ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΙΟΥ & ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΜΑΓΟΥΛΑΣ). Σκοπός του μαθήματος είναι να γνωρίσει ο σπουδαστής έννοιες και να αποκτήσει γνώσεις που θα τον βοηθήσουν να κατανοήσει την κοινωνιολογική πλευρά των γεγονότων και φαινομένων στο χώρο της υγείας. Στα πλαίσια της πρώτης αυτής προσέγγισης του σπουδαστή με τις κοινωνικές επιστήμες στο χώρο της υγείας επιχειρείται αποσαφήνιση των εννοιών του «πολιτισμού» και του «πολιτιστικού μορφώματος» ώστε να καταδειχτεί η σημασία του πολιτισμικού πλαισίου στη διαχρονική και διαπολιτισμική προσέγγιση της υγείας και της αρρώστιας. Παρουσιάζονται οι σημαντικότερες περίοδοι στην ιστορία, από την εποχή των επιδημιών ως τις σύγχρονες ασθένειες και περιγράφεται πώς βιωνόταν σε κάθε μια από τις περιόδους το δίπολο υγεία/αρρώστια. Με τη βοήθεια της έννοιας της «κοινωνικής αναπαράστασης» διερευνώνται οι τρόποι με τους οποίους τα άτομα , ως μέλη μιας εθνικής ή κοινωνικής ομάδας αντιλαμβάνονται και διαχειρίζονται καταστάσεις υγείας και αρρώστιας σε συνάρτηση με τις κυρίαρχες αξίες, αντιλήψεις και πρότυπα που έχουν ενσωματώσει κατά τη διάρκεια της κοινωνικοποίησής τους. Συζητούνται επίσης από κοινωνιολογική και ανθρωπολογική σκοπιά θέματα κοινωνικών ανισοτήτων στις σύγχρονες κοινωνίες και οι επιπτώσεις τους στην υγεία ατόμων και ομάδων. Με βάση παραδείγματα και εφαρμογές των Κοινωνικών επιστημών στο χώρο της Δημόσιας Υγείας, καταδεικνύεται, τελικά, ότι η διερεύνηση των κοινωνικών και πολιτισμικών διαστάσεων της υγείας και της αρρώστιας συμβάλλει στην καλύτερη κατανόηση των αντιλήψεων, συμπεριφορών και διαδικασιών στο χώρο της Δημόσιας Υγείας και στο σχεδιασμό κατάλληλα προσαρμοσμένων προγραμμάτων προαγωγής της υγείας.

ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΥΓΕΙΑΣ (ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ: ΦΩΤΗΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ). Το μάθημα στοχεύει στην κατανόηση της σημασίας των αντιλήψεων, των στάσεων και της συμπεριφοράς στην προαγωγή της υγείας και την πρόληψη της ασθένειας. Επίσης εισάγει στις θεωρίες και τα μοντέλα της ψυχολογίας όπως αυτά εφαρμόζονται στις επιστήμες υγείας και στα προγράμματα προαγωγής και αγωγής υγείας. Τα θέματα που παρουσιάζονται είναι τα εξής: Κοινωνικο-γνωστικά μοντέλα πρόβλεψης της συμπεριφοράς των ατόμων σε θέματα υγείας, Μοντέλο Πεποιθήσεων για την Υγεία, Θεωρία της Προσχεδιασμένης Συμπεριφοράς, Αυτο- αποτελεσματικότητα και εσωτερική εστίαση ελέγχου, Μοντέλα μελέτης των σταδίων κατά την υιοθέτηση προληπτικών συμπεριφορών, Εφαρμογές των γνωστικών μοντέλων αγωγής και προαγωγής της υγείας, Κινητοποίηση των γυναικών για συστηματική εφαρμογή μέτρων προσυμπτωματικού ελέγχου του καρκίνου (μέσω μαστογραφίας, αυτοεξέτασης στήθους και τεστ Παπανικολάου), Αλλαγή στάσεων για ασφαλέστερη οδική συμπεριφορά, Διακοπή καπνίσματος, Διαχείριση διαταραχών πρόσληψης τροφής, Ψυχολογικοί παράγοντες στην αντίληψη και ερμηνεία των σωματικών συμπτωμάτων, Συμπεριφορά καθυστέρησης αναζήτησης έγκαιρης ιατρικής βοήθειας, Γνωσιακές μεροληψίες στην εκτίμηση του κινδύνου προσβολής από διάφορα νοσήματα, Συμπεριφορές προστασίας της υγείας και γνωστικές αναπαραστάσεις των ασθενειών, Διατύπωση «πειστικών» μηνυμάτων για την παρακίνηση των ατόμων να υιοθετήσουν προληπτικές συμπεριφορές, Ψυχολογικές παρεμβάσεις, σε επίπεδο κοινότητας, για την προαγωγή της υγείας.

ΑΡΧΕΣ- ΕΙΣΑΓΩΓΗ- ΣΤΟΧΟΙ ΠΡΟΑΓΩΓΗΣ ΚΑΙ ΑΓΩΓΗΣ ΥΓΕΙΑΣ (ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ: ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΟΥΝΤΑΣ, ΔΙΔΑΣΚΟΝΤΕΣ: ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΔΗΜΗΤΡΑΚΑΚΗ, ΕΙΡΗΝΗ ΑΓΑΠΗΔΑΚΗ, ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΟΥ, ΓΙΩΡΓΟΣ ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ).  Το μάθημα σκοπεύει να εισαγάγει το φοιτητή στις αρχές και τους στόχους της προαγωγή υγείας καθώς και τα διαφορετικά μοντέλα και στρατηγικές στην Προαγωγή και Αγωγή Υγείας. Με το πέρας του μαθήματος ο φοιτητής θα πρέπει να είναι σε θέση να αντιληφθεί την ουσία και την χρησιμότητα της Προαγωγής και Αγωγής Υγείας και να γνωρίζει τις βασικές αρχές και μεθόδους της Προαγωγής και Αγωγής Υγείας. ΕΝΟΤΗΤΕΣ: Εισαγωγή στην Επιστήμη και Τέχνη της Προαγωγής και Αγωγής Υγείας; Μοντέλα Προγραμματισμού στην Προαγωγή & Αγωγή Υγείας (PRECEDE-PROCEDE); Θεωρίες και Μοντέλα Παρέμβασης στην Προαγωγή & Αγωγή Υγείας Μέρος Ι (Ενδο-προσωπικό επίπεδο επιρροής); Θεωρίες και Μοντέλα Παρέμβασης στην Προαγωγή & Αγωγή Υγείας Μέρος ΙI (Δια-προσωπικό επίπεδο επιρροής); Θεωρίες και Μοντέλα Παρέμβασης στην Προαγωγή & Αγωγή Υγείας Μέρος ΙII (Κοινοτικό επίπεδο επιρροής).

ΕΠΙΔΗΜΙΟΛΟΓΙΑ (ΥΠΕΥΘΥΝΕΣ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ: ΑΝΔΡΟΝΙΚΗ ΝΑΣΚΑ & ΑΡΕΤΗ ΛΑΓΙΟΥ). Το μάθημα σκοπεύει να εισαγάγει τον φοιτητή στις βασικές έννοιες και μεθόδους της επιδημιολογίας Τα θέματα που διαπραγματεύονται είναι τα εξής: Στόχοι και χρήσεις της επιδημιολογίας. Ταξινόμηση νοσημάτων. Μέτρηση συχνότητας νοσημάτων (Δείκτες). Αιτιολογία νοσημάτων στην επιδημιολογία. Επιδημιολογικές μελέτες. Περιγραφική επιδημιολογία. Αναλυτική επιδημιολογία (Προοπτικές ασθενών μαρτύρων έρευνες). Αξιολόγηση προληπτικών μέτρων (Προσυμπτωματικός Έλεγχος). Αξιολόγηση θεραπευτικών μέτρων. ΕΝΟΤΗΤΕΣ: Εισαγωγή-Περιεχόμενο-Αιτιολογία-Ταξινόμηση-Πηγές, Δείκτες Νοσηρότητας και θνησιμότητας, διαμόρφωση και έλεγχος αιτιολογικών υποθέσεων, Άσκηση Δημογραφίας, Περιγραφική Επιδημιολογία, Αναλυτική Επιδημιολογία, Πρόληψη /Προσυμπτωματικός έλεγχος, Επιδημιολογικοί μέθοδοι και Υπηρεσίες Υγείας.

ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ ΕΡΕΥΝΑΣ (ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ: ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΟΥΝΤΑΣ, ΔΙΔΑΣΚΟΝΤΕΣ: ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΔΗΜΗΤΡΑΚΑΚΗ, ΓΙΩΡΓΟΣ ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ, ΧΑΡΑ ΤΖΑΒΑΡΑ, ΚΩΝ/ΝΟΣ ΒΑΡΔΑΒΑΣ).  Το μάθημα καταδεικνύει τους τρόπους της επιστημονικής έρευνας στις Επιστήμες Υγείας και Κοινωνικές Επιστήμες. Σκοπός είναι οι σπουδαστές να είναι σε θέση να διεξάγουν ή να επιβλέπουν όλα τα στάδια μελετών ενημέρωσης, παρέμβασης, εφαρμογής πολιτικής. Στόχοι: εκτίμηση των διαφορετικών λειτουργιών και χρησιμοτήτων της επιστημονικής έρευνας στον τομέα της υγείας, βασική γνώση των διαφορετικών ερευνητικών μεθοδολογιών στον τομέα της υγείας, γνώση του ποια μεθοδολογία πρέπει να χρησιμοποιείται ανάλογα με το αντικείμενο της εκάστοτε έρευνας, γνώση της σύνταξης μιας ερευνητικής πρότασης, πρακτική στην ποσοτική ανάλυση, δυνατότητα αξιολόγησης των ερευνητικών προτάσεων και λοιπών προϊόντων (άρθρα, διατριβές κτλ). Τα θέματα που διαπραγματεύονται είναι τα εξής: Δημιουργία ερευνητικού ζητήματος, σκοπών και στόχων, Ο ρόλος και η χρήση της θεωρίας, Η διαχείριση των μεταβλητών, Σχεδιασμός ποσοτικής έρευνας, Μελέτη δείγματος, Μέθοδος συλλογής στοιχείων, Ανάλυση δεδομένων, Ερμηνεία και παρουσίαση δεδομένων, Κριτήρια ποιότητας. ΕΝΟΤΗΤΕΣ: Εισαγωγή-Επιστημονική προσέγγιση, Ηθική & Δεοντολογία Έρευνας, Επιλογή & διατύπωση προβλήματος της έρευνας, Βιβλιογραφική ανασκόπηση-Σχεδιασμός στην έρευνα –το θεωρητικό υπόβαθρο, Υποθέσεις-Μεταβλητές-Ερευνητικά Σχέδια, Μέθοδοι Δειγματοληψίας Μέθοδοι συλλογής δεδομένων, Επεξεργασία-Ανάλυση, Συγγραφή άρθρων.

ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ ΠΡΟΑΓΩΓΗΣ & ΑΓΩΓΗΣ ΥΓΕΙΑΣ: ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ, ΕΦΑΡΜΟΓΗ, ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ (ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ: ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΟΥΝΤΑΣ, ΔΙΔΑΣΚΟΝΤΕΣ: ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΔΗΜΗΤΡΑΚΑΚΗ, ΓΙΩΡΓΟΣ ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ, ΧΑΡΑ ΤΖΑΒΑΡΑ, ΚΩΝ/ΝΟΣ ΒΑΡΔΑΒΑΣ). Σκοπός του μαθήματος είναι η κατανόηση και η προκαταρτική εφαρμογή βασικών αρχών της Μεθοδολογίας Προαγωγής και Αγωγής Υγείας προκειμένου οι φοιτητές να εξοπλιστούν με τις απαραίτητες γνώσεις και δεξιότητες για το σχεδιασμό, την εφαρμογή και την αξιολόγηση αποτελεσματικών και βιώσιμων προγραμμάτων για την Προαγωγή και Αγωγή Υγείας. Το μάθημα περιλαμβάνει αναφορές σε πρότυπα (διεθνή και ελληνικά) Προγράμματα Προαγωγής και Αγωγής Υγείας, καθώς και την ευκαιρία για συμμετοχή των φοιτητών στην ανάπτυξη, εφαρμογή και αξιολόγηση πραγματικών ή/και «εκπαιδευτικών» παραδειγμάτων Προγραμμάτων Προαγωγής και Αγωγής Υγείας. Το μάθημα περιλαμβάνει τις ακόλουθες θεματικές ενότητες: – Σχεδιασμός Προγραμμάτων Προαγωγής και Αγωγής Υγείας: Σχεδιασμός βασισμένος στον καταναλωτή-χρήστη, Αξιολόγηση Αναγκών, Συλλογή δεδομένων, Μετρήσεις, Εργαλεία, Δειγματοληψία, Σχετικά θέματα ηθικής-δεοντολογίας, Σκοποθεσία και στόχοι, Επιλογή παρεμβάσεων.- Εφαρμογή Προγραμμάτων Προαγωγής και Αγωγής Υγείας: Στρατηγικές εφαρμογής, Προέλευση και διατήρηση της εμπλοκής των συμμετεχόντων στο Πρόγραμμα, Οργάνωση και χτίσιμο κοινότητας, Εντοπισμός πηγών (προσωπικό, υλικό, χώρος, χρηματοδότηση κλπ)-Αξιολόγηση Προγραμμάτων Προαγωγής και Αγωγής Υγείας: Σκοπός αξιολόγησης, Προσεγγίσεις, πλαίσιο, σχεδιασμός, Ανάλυση και παρουσίαση αποτελεσμάτων, Μεγιστοποίηση της χρησιμότητας αποτελεσμάτων, Βιωσιμότητα και διατήρηση των αποτελεσμάτων.

ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΗ Ι (ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ: ΔΗΜΟΣΘΕΝΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΚΟΣ, ΔΙΔΑΣΚΟΥΣΑ: ΧΑΡΑ ΤΖΑΒΑΡΑ). Η στατιστική βρίσκεται στο επίκεντρο της έρευνας της σύγχρονης Ιατρικής και των παράλληλων προς αυτήν επιστημών .Περισσότερο από το 90% των δημοσιευόμενων εργασιών σε έγκυρα γενικά βιοϊατρικά περιοδικά επικαλούνται βιοστατιστικές έννοιες ή χρησιμοποιούν βιοστατιστικές μεθόδους. Επιπλέον , ο στατιστικός έλεγχος είναι το κοινό χαρακτηριστικό των διαδικασιών όλων των επιστημονικών εργασιών που υποβάλλονται σε βιοϊατρικά . Τέλος το σύνολο των ιατρικών γνώσεων και των αντίστοιχων γνώσεων άλλων επιστημών υγείας οικοδομείται από τις επιστημονικές αυτές εργασίες, ανεξάρτητα αν το αντικείμενό τους βρίσκεται στο χώρο της παθολογίας, της χειρουργικής, άλλων ιατρικών ειδικοτήτων ή άλλων γνωστικών πεδίων των διαφόρων επιστημών υγείας. ΕΝΟΤΗΤΕΣ: Η χρήση της Στατιστικής στην βιο-ιατρική έρευνα. Περιγραφική στατιστική, Εισαγωγή στο SPSS: άσκηση περιγραφικής στατιστικής, T-test, Μη παραμετρικές στατιστικές δοκιμασίες, Άσκηση t-test και μη παραμετρικών Ι, Άσκηση t-test και μη παραμετρικών ΙΙ.

ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΗ ΙΙ-ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΑΓΩΓΗ ΚΑΙ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ (ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ: ΔΗΜΟΣΘΕΝΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΚΟΣ, ΔΙΔΑΣΚΟΥΣΑ: ΧΑΡΑ ΤΖΑΒΑΡΑ). Στόχος του μαθήματος είναι η κατανόηση των στατιστικών διαδικασιών που απαιτούνται στα συγκεκριμένα πεδία της Προαγωγής και Αγωγής Υγείας (πχ. αρχές δειγματοληψίας και αξιολόγηση παρέμβασης ). Θα συζητηθούν οι λόγοι επιλογής των καταλληλότερων στατιστικών μεθόδων σε εφαρμοσμένα προγράμματα Προαγωγής και Αγωγής Υγείας από Ελλάδα και εξωτερικό. Προχωρημένη χρήση του στατιστικού πακέτου SPSS. Aσκήσεις ανάλυσης δεδομένων με τη χρήση Η/Υ.

ΔΕΞΙΟΤΗΤΕΣ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ – ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ (ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ: ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΓΙΟΒΑΖΟΛΙΑΣ, ΔΙΔΑΣΚΟΝΤΕΣ: ΓΙΩΡΓΟΣ ΤΣΙΤΣΑΣ). Σκοπός είναι η ευαισθητοποίηση των φοιτητών/τριών στο σημαντικό ρόλο που διαδραματίζει η συμβουλευτική στο χώρο της υγείας. ΕΝΟΤΗΤΕΣ: Εκπαίδευση στην ψυχοδυναμική των ανθρώπινων σχέσεων έτσι ώστε να μπορούν να αναγνωρίζουν τα συναισθήματα, τις σκέψεις και τις επιθυμίες όλων με όσους αλληλεπιδρούν, συμβάλλοντας έτσι στην όλη επικοινωνιακή διαδικασία και την προσωπική ανάπτυξή τους. Μελέτη της συμβουλευτικής διαδικασίας μέσα από μια πρακτική προσέγγιση που θα βοηθήσει τους φοιτητές να μάθουν πως πρέπει να διεξάγεται μια εποικοδομητική συνέντευξη ή συνομιλία. Περιλαμβάνει: Εισαγωγή στη φιλοσοφία, τη φύση και τους στόχους της Συμβουλευτικής. Ιστορική εξέλιξη. Θεωρητικές κατευθύνσεις. Μεθοδολογία. Βασικές αρχές καλής επικοινωνίας. Τρόποι καλύτερης επικοινωνιακής και συμβουλευτικής προσέγγισης. Δομή και στάδια εξέλιξης της συμβουλευτικής σχέσης. Επίβλεψη, ανάλυση και εκτίμηση πρακτικής εφαρμογής των επιμέρους δεξιοτήτων της συμβουλευτικής διαδικασίας.

ΘΕΜΑΤΑ ΓΝΩΣΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑΣ (ΥΠΕΥΘΥΝΗ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ: ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ ΓΚΑΡΗ, ΔΙΔΑΣΚΟΥΣΑ: ΠΕΝΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΥ). Σκοπός του μαθήματος είναι να παρουσιάσει τα κοινωνικά μοντέλα πρόβλεψης της συμπεριφοράς των ατόμων σε θέματα προαγωγής της υγείας, καθώς και τις εφαρμογές τους στην αγωγή υγείας. Συγκεκριμένα, πραγματεύεται τα εξής θεωρητικά θέματα: Γνωστική επεξεργασία πληροφοριών, Κατηγοριοποίηση και Γνωστικά Σχήματα, αντίληψη ατόμων και ομάδων, Κοινωνική Νόηση, Αιτιακές Αποδόσεις της ασθένειας, Θεωρία της Κοινωνικής Σύγκρισης, Στάσεις και Συμπεριφορά, Στερεοτυπικές αντιλήψεις και Προκαταλήψεις. Δίνεται ιδιαίτερη έμφαση, στο επίπεδο των εφαρμογών στην αγωγή υγείας, στην αλληλεπίδραση και επικοινωνία γιατρού-ασθενούς, στα μοντέλα κοινωνικής στήριξης του ασθενούς, στη σχέση διαστάσεων της προσωπικότητας, συναισθημάτων και υγείας, στην ασυμφωνία στάσεων και συμπεριφοράς ως προς την υγεία και τα μοντέλα αλλαγής της συμπεριφοράς, στους ψυχοκοινωνικούς παράγοντες που σχετίζονται με την αντίληψη και κατανόηση των ψυχολογικών προβλημάτων, καθώς και με τη φροντίδα των «πρεσβύτερων ατόμων» της τρίτης ηλικίας.

ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗ ΥΓΕΙΑ (ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ: ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΒΑΪΔΑΚΗΣ). Σκοπός του μαθήματος είναι να παρουσιάσει τα σύγχρονα ζητήματα της Σεξουαλική Ζωής. Τα θέματα που διαπραγματεύονται είναι τα εξής: Ψυχοσεξουαλική ανάπτυξη, Σεξουαλικότητα και κοινωνικοποίηση, Σεξουαλικά μεταδιδόμενα νοσήματα, AIDS/HIV, Αντισύλληψη, Σεξουαλική Aγωγή.

ΨΥΧΙΚΗ ΥΓΕΙΑ (ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ: ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΠΛΟΥΜΠΙΔΗΣ). Το μάθημα διαπραγματεύεται το θέμα της ψυχικής υγείας στη σημερινή κοινωνία και καταδεικνύει την άμεση του σχέση με την υγεία σε όλα τα επίπεδα και την ποιότητα ζωής. Θέματα: Εισαγωγή στις έννοιες της ψυχικής υγείας και της ψυχικής νόσου. Ευπαθείς πληθυσμοί. Ιστορική εξέλιξη του πλαισίου φροντίδας των ψυχικά ασθενών: Από το ψυχιατρικό νοσοκομείο στην σημερινή άσκηση της ψυχιατρικής μέσα στον κοινωνικό ιστό. Η έννοια της πρόληψης και μέθοδοι οργάνωσης δράσεων με σκοπό την πρόληψη. Πρωτοβάθμια ψυχιατρική φροντίδα και φορείς της (Κέντρο Ψυχικής Υγείας, εξωτερικά ιατρεία κλπ.). Ειδικοί πληθυσμοί στην κοινότητα και οι ανάγκες τους ( παιδιά, έφηβοι, Τρίτη ηλικία, αλλοδαποί κλπ.). Η ψυχιατρική νοσηλεία σήμερα. Συνεργασία επαγγελματιών ψυχικής υγείας και των άλλων επαγγελματιών υγείας. Σωματικές νόσοι και προβλήματα ψυχικής υγείας. Οι επαγγελματίες ψυχικής υγείας ως ομάδα. Οργάνωση, ρόλοι και αντιμετώπιση της επαγγελματικής κόπωσης.

ΠΡΟΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ ΣΤΟ ΣΧΟΛΙΚΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ (ΥΠΕΥΘΥΝΗ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ: ΧΡΥΣΗ Γ. ΧΑΤΖΗΧΡΗΣΤΟΥ, ΔΙΔΑΣΚΟΥΣΑ: ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ ΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΥ). Το μάθημα διαπραγματεύεται: ερευνητικά – επιδημιολογικά δεδομένα από τον ελληνικό και διεθνή χώρο σχετικά με τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν τα παιδιά και τα οποία έχουν επιπτώσεις στη σωματική και ψυχική τους υγεία καθώς και θεωρητικά μοντέλα πρόληψης και προαγωγής της ψυχικής υγείας στο σχολείο, μοντέλα παροχής υπηρεσιών ψυχικής υγείας και εφαρμογής παρεμβατικών προγραμμάτων στο σχολείο,. δομή και αποτελεσματικότητα των παρεμβατικών προγραμμάτων, παρεμβατικά προγράμματα πρωτογενούς και δευτερογενούς πρόληψης, παρεμβατικά προγράμματα σε επίπεδο συστήματος, μοντέλα διασύνδεσης της έρευνας, της θεωρίας και της πράξης, το θέμα της συνεργασία Πανεπιστημίου με τη σχολική κοινότητα και τοπικούς φορείς. Παρουσιάζονται προγράμματα παρέμβασης στον ελλαδικό χώρο και δεδομένα για την αποτελεσματικότητα των προγραμμάτων.

ΠΡΟΑΓΩΓΗ ΤΗΣ ΥΓΕΙΑΣ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ (ΥΠΕΥΘΥΝΗ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ: ΑΡΕΤΗ ΛΑΓΙΟΥ & ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΟΥΝΤΑΣ). Το μάθημα εστιάζει στην Προαγωγή και Αγωγή Υγείας στην κοινότητα, με ιδιαίτερο ενδιαφέρον προς τους ευπαθείς πληθυσμούς και τη σημαντικότητα ανάπτυξης της πρωτοβάθμιας μορφής φροντίδας. Θέματα που διαπραγματεύονται: Πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας, Κοινωνικοί παράγοντες που επηρεάζουν την υγεία, Κοινωνικές ανισότητες στην υγεία, Πολιτισμός στην υγεία, Συμπεριφορά και υγεία, Η υγεία στην Ελλάδα και στην Ευρώπη, Νέα στρατηγική της προαγωγής στην κοινότητα.